Gökhan Özcan / Yeni Şafak

Hoş geldin rahmet mevsimi

“Donandı her yer kandillerle…” Çünkü Şehr-i Ramazan mağfiret nişan aydınlık örtüsünü yine üstümüze serdi. Ne mutlu bize ki, bir kere daha rahmet mevsimine eriştik, oruca niyetlendik, Ramazan günlerinin feyiz ve bereketiyle ihya olmaya durduk. Allah nasiplenenlerden, mağfirete erişenlerden, gönül hanesini şenlendirenlerden eylesin.

Ramazan ayının, kendi içinde barındırdığı o derin ve sarsılmaz hususiyetler sebebiyle, sair zamanlardan bir farkı, bir başkalığı, adeta eşyaya ve zamana vuran ayrı bir rengi olması gerektiği hepimizin malumu... Bu ay sadece sayılı günlerden ibaret değil sadece; aynı zamanda kalplerimizi arıtmak için nice imkanlar sunan bir nimet, zihinlerimizin zamanın bulandırıcı etkilerinden kurtulup berraklaşması için de paha biçilmez bir fırsattır. Hepimiz inşallah bu şuurla, bu yediveren vakitleri gücümüz yettiğince insanlığımızın kemaline hizmet edecek meşguliyetlerle tezyine gayret edeceğiz.

Esasen sadece oruçlu olmak bile, hayatımızın o hengâme içindeki ritminde, alışılagelmiş seyrinde ve rutine bağlanmış gidişatında devasa kırılmalara yol açıyor. Bu kırılmalar hiç şüphesiz bir parçalanmanın değil, ezber bir hayatın yol açtığı zihinsel kireçlenmelerin, dünyaya fazla kapılmanın sebebiyet verdiği katılaşmaların önüne geçecek bir silkinişin nişaneleridir.

Sair zamanlarda sorgulamadan yapageldiğimiz, birer kör alışkanlığa dönüştürerek tekrarladığımız pek çok fiili, güneşin aydınlattığı belirli saatler boyunca terk ediyoruz. Bu hal, on bir ay boyunca hiç itiraz etmeden kendimizi içine bıraktığımız o amansız rutinin devre dışı kalması anlamına geliyor.

İnsan bir makine değil; durup nefeslenmeye, ne yapıp ettiğinin muhasebesini yapmaya muhtaç bir varlık... Bu ritim değişikliğinin, nefsaniyeti sebebiyle gaflete düşmeye ve kendini orada unutmaya eğilimli zayıf kullarına Allah’ın bir rahmet tecellisi, bir şefkat dokunuşu olduğu herhalde izahtan varestedir.

Ramazan günleri, bizi artık bir kısır döngüye dönüşen hayat gündeliklerinin şuur kırıcı etkilerinden, sağırlaştıran gürültüsünden, muhakememizi devre dışı bırakan ezberlerinden çekip alan bir rahmet tecellisi olduğunu biliyor, bu hissiyatı yaşıyoruz. Orucu bir kalkan gibi dünya ile aramıza koyarak dünyanın yozlaştıran alışkanlıklarından, Allah’tan gafil kılan masivadan, gözümüzü döndüren hırslardan, kendimizden geçiren şehvetlerden ve modern dünyanın her türlü uyuşturucu etkilerinden kendimizi korumaya gayret ediyoruz. Kendimizi sabırla, teslimiyetle, itaatle gemleyerek insanlığımız adına hafıza tazeliyor, kendimize tertemiz fıtratımızı hatırlatıyoruz.

Allah teâlâ cümlemize Ramazan ile ihya olmayı, oruçla her türlü dünyevi ve nefsani kirden arınmayı nasibi müyesser eylesin. Şehr-i Ramazan ümmet-i İslam’a tevhid şuuru getirsin. Başta Gazzeli ve Doğu Türkistanlı kardeşlerimiz olmak üzere yeryüzündeki bütün mazlumlara felah, mahsun gönüllere ferahlık getirsin.

Yazının sonunda sözü Alemlerin Efendisi’ne (sav) bırakalım…

Ebû Hüreyre’den (r.a.) rivayet edildiğine göre Allah Resûlu şöyle buyurdu: “Oruç kalkandır. Biriniz oruç tuttuğu gün kötü söz söylemesin ve kavga etmesin. Şayet biri kendisine söver ya da çatarsa: ‘Ben oruçluyum’ desin. Muhammed’in canı kudret elinde olan Allah’a yemin ederim ki, oruçlunun ağız kokusu, Allah katında misk kokusundan daha güzeldir. Oruçlunun rahatlayacağı iki sevinç anı vardır: Birisi, iftar ettiği zaman, diğeri de orucunun sevabıyla Rabbine kavuştuğu andır.” (Buhârî, Savm 9; Müslim, Sıyâm 163)