O der ki: 'Rabbim! Beni niçin kör olarak haşrettin? Oysa ben (dünyada) gören bir kimseydim.' (Allah) buyurur ki: 'İşte böyle. Ayetlerimiz sana gelmişti de sen onları unutmuştun. Bugün de aynı şekilde sen unutulursun!' (Taha: 125-126)

O zaman, zikirden yüz çeviren, Allah’a, peygambere ve müslümanlara karşı azgın bir düşman kesilen, var gücüyle müslümanları yok etmenin hesabını yapan bu aşağılık mahluklar diyecekler ki Rabbim, bizi niye böyle kör haşrettin? Oysa bizler dünyada görenlerdendik. Şimdi niye bizi kör ettin? Rabbimiz buyuracak ki:

Kezalik. Evet öyle. Dünyada sana Benim âyetlerim gelmişti de, sen nankörce onları unutmuştun. Sizler dünyada size gelen âyetlerimi yok farz etmiştiniz. Hayatınızı bu âyetlere göre düzenlememiştiniz. Âyetlerimle ilgilenmemiştiniz. Dünyada gözleriniz vardı ama kullanmıyordunuz. Kulaklarınız vardı, kalpleriniz vardı, ama kullanmıyordunuz. sizler de işte aynen bunun gibi bugün burada cehennemin bir köşesinde dayanılmaz azapların kucağımda unutulacaksınız. Aman ya Rabbi Sen bizi unutma. Aman ya Rabbi Sen bize kendini, ayetlerini, peygamberini unutturma ne olur ya Rabbi.

Bu duaya amin diyen bizler acaba nasıl bir hayat yaşıyoruz? Allah’ın zikriyle, Allah’ın âyetleriyle, Allah’ın kitabıyla birlikte bir hayatımız mı var? Yoksa bunları unutarak, bunlardan habersiz bir hayat mı yaşıyoruz?

O zaman unutmayalım ki biz de unutulacağız. Eğer unutmamışsak, hep hafızamızda canlıysa Allah, kitap, peygamber, âhiret, hesap, o zaman korkmayın, asla unutulmayacaksınız. Allah asla sizi unutmayacaktır. Ve Allah’ın unutmadıklarının dünya hayatları da güzel olacak, âhiret hayatları da. Bunu hiçbir zaman hatırımızdan çıkarmayalım inşallah.

126. Ayetin ışığında, günahkarların ahirette korkunç görüntüleri görebilecekleri ve kötü amellerinin sonuçlarını farkedebilecekleri açığa çıkmaktadır. Fakat diğer yönlerden onlar, yolunu görmeyen yanında ne yol bulmasına yarayan bir baston ne de bir yol göstericisi bulunmayan kör bir adama benzeyeceklerdir. Bu nedenle o sendeler, olduğu yere çakılır kalır ve nereye gideceğini, ihtiyaçlarını nasıl karşılayacağını bilemez. Bu nokta şöyle ifade edilmektedir: "Size geldiğinde, vahiylerimizi unuttunuz, işte bugün de siz unutuluyorsunuz" sanki "körsünüz ve bakacak kimseniz yok"muş gibi.

 BASAİRUL KUR’AN

"İşte Böyle..." (Kezâlik) İfadesinin Anlamı

Zemahşerî, 126. ayetin başındaki "Kezâlik" (İşte böyle) kelimesinin belâgat (hitabet sanatı) açısından müthiş bir adalet vurgusu taşıdığını söyler:

"Sana dünyada ayetlerimiz, mucizelerimiz ve rehberlerimiz apaçık gelmişti. Sen onlara bakıp ibret almadın, sanki onları hiç görmüyormuş gibi davrandın ve onları 'unutulmaya' terk ettin. İşte bugün uğradığın bu körlük ve mahşerdeki çaresizlik, senin dünyadaki o umursamazlığının tam karşılığıdır."

3. "Unutmak" (Nisyân) Kelimesinin Dilsel Analizi

Zemahşerî bir dil dâhisi olarak ayetteki "nesîtehâ" (onu unuttun) ve "tünsâ" (unutulursun) kelimelerinin gerçek anlamda bir "hafıza kaybı" olmadığını belirtir. Çünkü Allah için unutmak imkansızdır.

Dünyadaki Unutma: İnsanın Allah’ın ayetlerini kasıtlı olarak terk etmesi, amel etmemesi, yüz çevirmesi ve hayatından çıkarıp sanki yokmuş gibi davranmasıdır. Yani "terk etmek ve umursamamak" anlamındadır.

Ahiretteki Unutulma: Allah’ın o inkârcıyı cehennem azabında, hiçbir rahmet, lütuf ve inayet göstermeksizin kendi kaderine terk etmesidir. Zemahşerî bunu, "Sanki hiç var olmamışsın gibi rahmetten mahrum bırakılmak" şeklinde açıklar.

Özetle Zemahşerî'nin Mesajı

Zemahşerî’ye göre bu iki ayet, "Amel cinsinden ceza" (Etme-bulma dünyası) ilkesinin en berrak örneğidir. Dünyada Allah'ın ayetlerine karşı kör taklidi yapan ve onları hayatının dışına iterek unutan kişi, ahirette fiziksel ve ruhsal bir körlükle uyanacak, Allah’ın rahmeti tarafından da "unutulmaya" (terk edilmeye) mahkum edilecektir.