Suların ağrısıdır içimizi kavuran

Yaz sıcaklarında gecenin

bir gece baskınında

bağırmasıdır

alınlarımızdan bizi vuran

Gözlerimizde kızıllık

ruhunu büyütecek maviliklerin

perçinleyerek

bir dokunuşla yanan

çocukların yüreğini

ölmeyecek o zaman

rüyalarını bölmeyecek

denizin

artakalan serinliklerini

gecenin üzerine serecek

Açınca yüzünü melek

kopacak baştan başa tufan

yağmurlar çürütecek ısırgan otlarını

bize cazip gelecek

gözyaşlarımızda saklamak tohumları

O gün

kimsenin aklına getirilmeyen tufan

ertelenmeyecek

biz ve melekler omuz omuza

saf bağlayarak çıkacağız sokaklarına kentin

ağlayacağız o gün

bırakmak için

tohumları toprağa.