Amasya Gök-Bir Platformu tarafından organize edilen programda, yüzlerce Amasya halkı sabah namazının ardından tek yürek oldu.

​"Zaman Gazze’de Çoktan Öldürüldü"

​1 Ocak Perşembe günü Sultan Bayezid Camii’nde gerçekleştirilen programda, Amasya İHH Yönetim Kurulu Üyesi Fatih Akgül tarafından okunan basın açıklamasında, dünyanın büyük bir kısmının 31 Aralık gecesini kutlamalarla geçirmesine karşın Gazze’deki acının devam ettiği vurgulandı. Açıklamada, "2026'ya girmek için geri sayım yapılırken, soğuğun ve açlığın kol gezdiği Gazze'de anneler, çocuklarının nefes alabilmesi için dakikaları sayıyor" ifadelerine yer verildi.  

​Dünyanın normalleşmeyi konuştuğu bir dönemde Gazze'nin yerle bir edildiği hatırlatılarak, bu tablo karşısında sessiz kalmanın "zihnen teslim olmak" anlamına geldiği belirtildi.  

​Ebu Ubeyde’nin Şehadeti ve Direniş Vurgusu

​Programda, direnişin sembol isimlerinden Ebu Ubeyde’nin şehadet haberi de kamuoyuyla paylaşıldı. Ebu Ubeyde'nin hayatını Kudüs'ün özgürlüğüne adadığı belirtilerek, "Onun şehadeti bir bitiş değil, binlerce yeni Ebu Ubeyde'nin doğuşudur" denildi. Şehadetin bir "rütbe" ve "çoğalma" vesilesi olduğu vurgulanarak, Filistin davasına sonuna kadar sahip çıkılacağı sözü verildi.  

​Dua ve İkramla Sona Erdi

​Programın sonunda Amasya İl Müftü Vekili Yılmaz Özbakır, başta Gazze olmak üzere tüm mazlum İslam coğrafyalarının kurtuluşu için dua etti. Vatandaşların yoğun katılım gösterdiği etkinlik, Amasya Gök-Bir Platformu'nun katılımcılara sunduğu çorba ve çay ikramı ile tamamlandı.

​Amasya’dan dünyaya verilen mesaj netti: "Gazze yalnız değildir, Mescid-i Aksa sahipsiz değildir!".

Basın Açıklaması Metni:

ŞEHADET BİR DİRİLİŞTİR

Takvim yaprakları yine tükendi. İnsanlık, koca bir yılı daha geride bıraktı. Dün gece, yani 31 Aralık gecesi, dünyanın büyük bir kısmı havai fişekler, ışık gösterileri, konfetiler ve kutlamalar eşliğinde “zamanı” bir kez daha geçmişe gömdüler.

Yılsonları, rakamların konuştuğu zamanlardır. Kim ne kazandı, kim ne kaybetti, hangi hedef tutmadı, hangisi yenilendi... Herkesin bir hesabı var. Ajandalar kapanır, takvimler yenilenir, “Nasıl bir yıldı?” sorusu mutlaka sorulur.

Oysa zaman, Gazze’de çoktan öldürüldü. 2026’ya girmek için geri sayım yapılırken, soğuğun ve açlığın kol gezdiği Gazze’de anneler, çocuklarının nefes alabilmesi için dakikaları sayıyor.

Bu yılın sonunda sormamız gereken en yakıcı soru şu olmalı: Neyi kutluyoruz ve nelerin hesabını yapıyoruz? Gazze’de bebekler açlıktan ölürken, biz hangi “yeni” ve “mutlu” yıldan bahsedebiliriz? Hesaplar kapanırken, Gazze’de toplu mezarlar açıldı. Dünya “normalleşmeleri” konuşurken Gazze yerle bir edildi. Bu yılı havai fişeklerle uğurlamak, o çocukların ahını göklerden üzerimize düşürmez mi?

Yıl bitti. Ancak yeni yıl sadece takvimle, geri saymayla gelmez. Bugün 1 Ocak 2026. Yeni yılın ilk sabahında, sıcak yataklarımızdan kalkıp bu cami avlusunda toplanmamızın bir sebebi var. Bizler buraya sadece bir takvim değişimini karşılamaya değil; insanlığın onur sınavını verdiği Gazze’deki kardeşlerimizin sesi olmaya, onların direnişine omuz vermeye geldik. Bu bir siyasi gösteri değil. Bu bir irade beyanı, duruşun ilanıdır. Çünkü dünya, yılbaşı sarhoşluğunu üzerinden atmaya çalışırken, ayık olduğumuzu, uyanık olduğumuzu ve nöbette olduğumuzu haykırmaktır.

Kime mi? Bize! Önce kendimize. Sonra bu ülkeye. Sonra da hâlâ “tarafsızlık” diye bir sığınağın olduğunu zanneden herkese. Çünkü mesele sadece Gazze değil. Gazze, sonuçlardan biri. En dirisi! Böyle bir tabloda evde oturmak, susmak, kulakları tıkamak ve “bizi ilgilendirmez” rahatlığına sığınmak en baştan yenilmektir. Zihnen teslim olmaktır.

Bugün yüreğimizde taze bir acı, alnımızda ise onurlu bir yas var. Direnişin sembol isimlerinden, sesiyle zalimlerin kalbine korku, mazlumların gönlüne umut salan Ebu Ubeyde’nin şehadet haberini almış bulunuyoruz. O, hayatını Kudüs’ün özgürlüğüne adamış, yüzünü değil davasını kuşanmış bir yiğitti.

Onun şehadeti bir bitiş değil, binlerce yeni Ebu Ubeyde’nin doğuşudur. Bizler biliyoruz ki; toprak altına düşen her şehit tohumu, yarın sabahın şafağında özgür bir Filistin olarak boy verecektir. Zalimler sanıyorlar ki öldürünce bitirecekler; oysa biz öldükçe çoğalan, şehadeti en büyük rütbe sayan bir inancın neferleriyiz.

Buradan tüm dünyaya haykırıyoruz: Gazze yalnız değildir! Mescid-i Aksa sahipsiz değildir! Bizler Türkiye’den, bu sabah namazı vaktinde söz veriyoruz ki; elimizle, dilimizle ve dualarımızla bu kutlu direnişin sonuna kadar yanındayız.