Hayatın asli anlam ve hedefini kaybeden fert ve toplum hızla kendine yabancılaşıyor. Modern hayat olağanüstü teknolojik ilerlemelere ve temin ettiği konfora rağmen bir türlü fert ve toplumun yaşama zevkini, huzurunu ve geleceğe güvenle bakabileceği sağlam karakteri temin edemiyor. Bilakis pahalı zevklere tutkuyla bağlanan kitleler en ucuz duyguların basit kurbanları oluyorlar sadece.
Binlerce, on binlerce hatta milyonlarca insanın içerisinde yalnız kalan, dostluk ve dayanışma duygularından mahrum yaşamaya mecbur kalan kişilerin, ailelerin sayısı arttıkça artıyor. Stres ve depresyon adeta insan hayatının olağan bir parçası gibi kabul görüyor, anti-depresan ilaçlarla veya düzenli takip edilen birkaç seans terapilerle kontrol altına alınabileceği zannediliyor. Ne psikologlar, sosyologlar, psikiyatrlar ne de stres ve depresyondan mustarip olanlar sorunun köklerine inmeye, soruna köklü çözümler bulmaya yönelik esaslı gayretler sarf ediyor.