Haziran 2026'da İsrail Savunma Kuvvetleri'nin (IDF) bölgedeki mevzilenmiş Hizbullah güçlerine karşı düzenlediği büyük kara harekatının ardından, Ali Taher tepesi Hizbullah ile İsrail arasında tırmanan çatışmada odak noktası haline geldi.
Medya raporlarına göre, Hizbullah'a mensup onlarca kişi, Badr Birliği'nin altyapısının bir parçası olan ve İran'ın yardımıyla inşa edilen, güçlendirilmiş bir yeraltı yerleşkesinde mahsur kaldı.
İsrailli yetkililer, tepenin kontrolü için verilen mücadelenin Hizbullah'ın yeteneklerini zayıflatmak ve İsrail'in kuzey sınırını korumak açısından hayati önem taşıdığını söylerken, Hizbullah'ın acil ateşkes çağrıları ise Güney Lübnan'daki en önemli kalelerinden birini kaybetme tehlikesini vurguluyor.
Operasyon, ölümcül çatışmaların ardından ve İran'ın İsrail'in sınır ötesindeki devam eden eylemlerine karşılık olarak yaptığı yeni tehditler nedeniyle gerginliğin arttığı bir dönemde gerçekleşiyor.
Önemli Bir Operasyonel Varlık Nabatiye'nin hemen dışında yer alan Ali Taher tepesi, şehre, Zahrani koridoruna ve Kfar Tebnit'i Güney Lübnan'ın diğer bölgelerine bağlayan yol ağına hakim, taktiksel açıdan önemli bir konum olup, hem gözlem hem de müdahale açısından değerli bir arazi oluşturmaktadır.
Artık önemi haritanın ötesine uzanıyor. Ali Taher'i kontrol eden kişi, tedarik yollarına baskı uygulayabilir, Nabatiye bölgesindeki hareketliliği şekillendirebilir ve sahada yeni bir operasyonel gerçeklik dayatabilir.
İsrail için bu dağ sırası, gözetleme, saldırı koordinasyonu ve Hizbullah'ın lojistiğine baskı uygulama platformu sunarken; Hizbullah için ise İsrail Savunma Kuvvetleri'nin bölgede istikrarlı bir dayanak noktası edinmesini engellemeyi amaçlayan önemli bir savunma unsurudur. Mevcut operasyon, bu çelişen zorunlulukları gün yüzüne çıkarmıştır.
Emekli Lübnanlı General Halil Gemayel, Litani'nin güneyindeki sektörün eski komutanı, Ali Taher'i Nabatiye için "savaşların anası" olarak nitelendirdi. Gemayel, bir haber değerlendirmesinde, "İsrail, Lübnan ile müzakerelerden önce Ali Taher tepelerini ne pahasına olursa olsun işgal etmek istiyor" diyerek, İsrail'in odak noktasının Hizbullah'ın savunma hattını kırmak olduğunu vurguladı.
Gemayel'e göre İsrail, Hizbullah'ın destek mevzilerini tespit etmek için gece gözetlemesi ve dikkat dağıtıcı saldırılar kullandı, ardından dağ sıralarını besleyen kasaba ve tepelere yönelik saldırılarını genişletti.
Gemayel, "İsrail bu bölgede Hizbullah'ı yıpratmak istiyor. Savunma hattına saldırıyor," diyerek Kfar-Rumman, Nabatieh al-Fawqa ve Kfar-Tebnit'e ve daha uzaktaki ikmal kasabalarına yönelik tekrarlanan bombardımanlara atıfta bulundu.
Askeri raporlar, Ali Taher'i İsrail'in kara ve hava operasyonlarının merkezine yerleştiriyor. Tepenin askeri mantığı açık: Nabatiye'ye doğru yönlendirilmiş olup, Hizbullah'ın hareket ve ikmal için kullandığı yolları ve kasabaları açığa çıkarıyor.
Sırtın kontrolü, kentsel çatışmalara girmeden ikmal yollarını izlemeyi ve bunlara saldırmayı mümkün kılar. Bununla birlikte, çevredeki kasabalar ve daha yüksek araziler olan Arab-Salim, Rayhan, Sejoud ve Mahmudiyeh, yamaçlarındaki kuvvetleri tehdit edebilir ve doğrudan saldırıları riskli hale getirebilir.
Hizbullah'ın "sinir merkezi" Haberlere göre, Hizbullah Ali Taher'i daha geniş bir savunma ağının içinde, yeraltı tesisleri, depolama alanları, komuta merkezleri ve yakındaki kasabalara doğru uzanan tünellerle güçlendirilmiş bir merkez haline getirdi.
Hizbullah'ın yerleşkesine birden fazla giriş noktası olması, burayı tamamen izole etmeyi veya ele geçirmeyi zorlaştırıyor. İsrail güçleri yerleşkenin bazı kısımlarını kuşatsa bile, savaşçılar tüneller veya yan yollar aracılığıyla hareket edebilirler. Bu nedenle İsrail saldırıları sadece tepeyi değil, aynı zamanda buraya ulaşımı sağlayan kasabaları ve yaklaşım yollarını da hedef alıyor.
İsrail'in yaklaşımı metodiktir. Yer gözetleme radarları, insansız hava araçları ve dijital komuta sistemleri arazinin gözetimini sağlarken, tepe İsrail ateş ağının toplanma noktası görevi görüyor. Nabatiye çevresindeki yerleşim yerlerine ve güzergahlara yapılan saldırılar, takviyeyi engellemek, Hizbullah'ın savunma kuşağını zayıflatmak ve tepeleri elde tutma girişimlerine zemin hazırlamak amacıyla tasarlanmıştır.
İsrail Savunma Kuvvetleri'nin son operasyonları, ordu tarafından Hizbullah'ın "sinir merkezi" olarak tanımlanan bu yeraltı kompleksine odaklandı. İsrailli yetkililer, Ali Taher'in operasyonel kontrolünün sağlanmasının hayati önem taşıdığını, çünkü bu bölgenin Hizbullah'ın Nabatiye sektöründeki komuta, depolama ve hareket altyapısını birbirine bağladığını savunuyor. Bu nedenle, Hizbullah tepenin kalıcı bir İsrail baskı noktası haline gelmesini engellemeye çalışsa bile, geri çekilmenin "bir seçenek olmadığını" söylüyorlar.
Ali Taher için yapılan mücadele, Hizbullah'ın giderek daha savunmasız hale gelen taktiksel konumunu da ortaya koyuyor. Eskiden pusu ve vur-kaç saldırılarına dayanan grup, artık üstün ateş gücüne sahip konvansiyonel bir orduya karşı sabit şehirleri, tünelleri ve ikmal koridorlarını savunmak zorunda kalıyor.
Gemayel, "Şimdi bu, umutsuz bir savunma hattı," dedi. "İsrail, Ali Taher'in büyük askeri tesislerinin tüm Nabatiye bölgesini beslediğini biliyor."
Emekli Lübnanlı General Walid Borcoche, hava gücünün tek başına savaşı belirleyemeyeceği konusunda uyardı. Borcoche, "Hava saldırıları hiçbir zaman tek başına bir savaşı sonuçlandırmadı" diyerek, Ali Taher'in kontrolünün İsrail askerlerinin araziye girip onu elde tutmasını gerektirdiğini, bunun da Hizbullah'ın mayınları, pusu kurmaları, tanksavar füzeleri, insansız hava araçları ve yerel bilgiye sahip olması göz önüne alındığında maliyetli bir girişim olduğunu vurguladı.
Ancak Borcoche, durumun ciddiyetini şu sözlerle vurguladı: “İsrail tepeleri ele geçirirse, Nabatiye'nin, bir il merkezi ve tarihi Jabal Amel'in büyük bir bölümünün ateş kontrolünü ele geçirebilir. Hizbullah için tepenin düşmesi hem askeri hem de sembolik bir darbe olur; bu da savaşçılarının burayı umutsuzca savunmasının nedenini açıklıyor.”
Bir Test Durumu Hizbullah'ın İran desteğine ve tahkim edilmiş mevzilerine olan bağımlılığı, hem direncini hem de sınırlılıklarını ortaya koymaktadır. İran ve Hizbullah Güney Lübnan'da ne kadar direnirse, o askeri yapıyı tepe tepe açığa çıkarmayı amaçlayan bir harekata o kadar davetiye çıkarırlar.
Ali Taher bu nedenle savaş alanındaki ivmenin bir ölçüsü ve Lübnan için bir uyarı niteliğindedir. Gemayel'in dediği gibi, "İsrailliler Hizbullah'ın savunma hattını kırarsa, bu büyük bir başarı olacaktır. Hizbullah savaşçıları umutsuzca savunma yapıyorlar, ancak taktiklerini değiştirdiler. Artık gerilla savaşı değil, statik bir hat üzerindeler."
Ali Taher, İsrail'in arazi kazanımlarını kalıcı operasyonel kontrole dönüştürüp dönüştüremeyeceğinin veya Hizbullah'ın her tepeyi maliyetli, geçici bir işgale çevirip çeviremeyeceğinin bir test vakası olarak karşımıza çıkıyor.
İsrail için, tepeyi elinde tutmak, Nabatiye ve çevresindeki gözlem ve ateş kontrolünü sıkılaştıracak, Hizbullah'ın hareketini sekteye uğratacak ve İran tarafından inşa edilen askeri mimarisinin derinliğini ortaya çıkaracaktır.
Hizbullah için, bu tepeyi kaybetmek, bölgedeki konumunu zayıflatacak ve Lübnan'ın yüksek ve tahkim edilmiş tepelerinin nasıl bir dezavantaj haline gelebileceğini gösterecektir. Sonuç olarak, Ali Taher sadece yerel bir çatışma olarak değil, Güney Lübnan'ın geleceğini şekillendirebilecek bir tepe olarak önem taşıyor.
* Amal Chmouny, Lübnan ve bölgesel meseleler konusunda uzmanlaşmış, Lübnan, Amerika Birleşik Devletleri ve Arap dünyasında deneyime sahip bir gazeteci ve stratejik iletişim uzmanıdır.