Ramona Wadi’nin Middle East Monitor’de yayınlanan yazısı, Haksöz Haber tarafından tercüme edilmiştir.
Filistinlilere yönelik insani yardım, uluslararası toplumun o kadar iyi oynadığı bir oyun olmuştur ki, yardım ve ölüm birbirine karışmış durumdadır. Birleşmiş Milletler Filistin Mültecilerine Yardım ve Çalışma Ajansı (UNRWA) sadece İsrail'in siyasi şiddetiyle karşı karşıya kalmakla kalmamış, aynı zamanda tarafsızlık ilkesine bağlı kalmak zorunda bırakılmıştır. İnsani yardım malzemelerinin ve hizmetlerin sunumuna daha fazla kısıtlama getirmek için İsrail, yardım kuruluşlarının Gazze'de faaliyet göstermesini yasakladı ve personelinin kişisel bilgilerini ve siyasi bağlantılarını sunmalarını şart koştu. İsrail'in anlatımında insani yardım terör olarak tanımlanıyor. Uluslararası toplumun anlatımında ise insani yardım, siyasi sorumluluktan kaçış yolu olarak görülüyor.
İsrail Yüksek Mahkemesi, hükümetin 37 STK'ya uyguladığı yasağı kısa süre önce durdurdu, ancak “Herhangi bir pozisyon almadan, geçici bir ara karar verilmiştir” dedi. Dava halen görüşülmekte ve insani yardım hala temel bir hak olarak kabul edilmemektedir. Öte yandan, sömürge bağlamında, sömürgecilik insan haklarını ne olarak kabul eder?
AIDA'nın yönetici direktörü Athena Rayburm, mahkemenin kararının “doğru yönde atılmış bir adım olduğunu, ancak daha alınacak çok uzun bir yol olduğunu” söylediği aktarıldı.
Bu açıklamalar Filistinlilerin açlık ve yoksulluk içindeki gerçekliğini yansıtmıyor; sadece sömürgeci şiddetin bürokrasisini ve müdahale etmekten kaçınan uluslararası toplumun ilgisizliğini yansıtıyor.
Başarısız bir paradigma oluşturmak, uluslararası toplum için yeterli bir yatırımdır.
Bu arada, İsrail ve ABD İran'a saldırmaya başladığından beri, insani yardım yine güvenlik gerekçeleriyle koşullandırıldı. İsrail sınır geçişlerini kapattı ve Filistinliler yine bir kez daha insani yardımdan mahrum kaldılar. Bugün İsrail, Gazze'ye “insani yardımın kademeli olarak girmesine” izin vereceğini açıkladı. Bugün İsrail, Gazze'ye “insani yardımın kademeli olarak girmesine” izin vereceğini açıkladı. Yani Gazze'deki Filistinliler açlıktan ölürken, kademeli insani yardım açlığı çözecekmiş gibi gösteriliyor. BM, varlığı ve açıklamaları ne kadar boş olsa da, sınır geçişlerinin derhal yeniden açılmasını ve insani yardımın Gazze'ye girmesini tavsiye ediyor, ancak bu söylemler kurumun kendisi tarafından bile ciddiye alınmıyor.
Filistin halkı, insani yardımı engelleyen yeni bir siyasi şiddet dalgasının eşiğinde sürekli olarak bulunmaktadır. İnsani yardım hiçbir zaman öncelikli olarak ele alınmadığı ve siyasi aktörler için cezasızlık işlevi gördüğü halde, bu paradigmanın sahte olduğu neden ortaya çıkarılmamaktadır? Yardım kavramı her zaman geçici bir rahatlama olarak görülmüştür, ancak bu paradigma savaşın, siyasi şiddetin ve sömürgeciliğin kalıcılığını hesaba katmamaktadır. Hatta soykırımı ve İsrail'in, uluslararası toplumun zorla yerinden edilme gibi normalleşmiş uluslararası hukuk ihlallerine izin verdiği düzeyde, Filistinlileri yok etmeye devam etmesinin yollarını da hesaba katmıyor.
Uluslararası toplum sömürgecilik, soykırım ve savaş kapasitesine sahipse, insani yardım kapasitesine neden sahip değil? Siyasi retorik, kamuoyunu dikkatin dönüşümlü, acil ve ivedi olduğu ve şu anda İran'ın öncelikli olduğu konusunda ikna etmeye çalışacaktır. Ancak, onlarca yıllık Siyonist sömürgecilik, ana akım anlatıları çürütmek için yeterlidir. Filistinliler de siyasi retoriği çürütürler; ancak bunu yapacak alanları yoktur. Siyasi şiddetin dinamikleri ve başarısız bir insani yardım paradigması tarafından yasaklanmıştır.
* Ramona Wadi; bağımsız araştırmacı, serbest gazeteci, kitap eleştirmeni ve blog yazarıdır. Yazıları Filistin, Şili ve Latin Amerika ile ilgili çeşitli konuları kapsamaktadır.