Selahaddin E. Çakırgil’in yorumu:
18-20 yıl öncelerde, 28 Şubat 1997 Askerî Darbe Zorbalığı’nın cereyan ettiği zaman diliminde, yığınla holdingler, İslamî muhtevalı sayılan gazetelere verdikleri yüksek kâr payları ilânlarıyla, özellikle Almanya ve diğer Batı Avrupa ülkelerindeki ve ekonomik açıdan orta sınıftan sayılabilecek nicelerinin iştah ve tamahını tahrik ederek dehşet verici bir kazanma hırsını körüklemişlerdi.
Bazı holdinglerin temsilcileri, camilerde bile, yüzde 17-18 gibi yüksek kâr payı dağıtıyorlardı. Kâr hırsı gözleri bürümüştü. Kimileri evlerini satarak veya bankalara ipotek edip, krediler çekerek paralarını bu holdinglere yatırmış ve ‘nemâ’lanmaya koyulmuşlardı. Namazında-niyazında insanlar da şer’î ölçüleri unutup, bu cezbeye kapılmışlardı. O zaman, Alman bankaların uygulamakta oldukları en yüksek faiz ise yüzde 4-5 civarındaydı.