1. YAZARLAR

  2. Yavuz Bahadıroğlu

  3. Zalim kralın tepkisiz halkı
Yavuz Bahadıroğlu

Yavuz Bahadıroğlu

Yazarın Tüm Yazıları >

Zalim kralın tepkisiz halkı

A+A-

Vaktiyle adı belirsiz bir ülkenin hırsız ve uğursuz Maliye Nazırı, büyük bir telâşla, adı belirsiz ülkenin adı belirsiz zalim ve müsrif kralının huzuruna çıkmış:

 “Efendim” demiş, “her ay orası senin burası benim geziyoruz; her akşam o eğlenceden bu eğlenceye dolaşıp günümüzü gün ediyoruz. Ancak karşılama-uğurlama, yeme-içme derken, masraflarımız çok arttı. Bu yüzden bütçe fena halde açık veriyor. Kısa süre içinde bir çare bulamazsak, korkarım ekonomimiz çökecek.”
Maliye Nazırı’nın telâşı anında krala da bulaşmış. Çatal sakalını çekiştire çekiştire sormuş:
“Pekalâ ne yapmamız lâzım?”
Adı belirsiz ülkenin Maliye Nazırı şeytan şeytan gülümseyip bilgiç bilgiç bakarak, önerisini Krala sunmuş:
“Bu duruma düşen bir maliyenin önünde iki yol vardır: Birincisi masrafları azaltmak: Bu yolu seçersek, vur patlasın çal oynasın eğlenemeyeceğiz. Karşılama ve uğurlama törenleri yaptıramayacağız. Çünkü biliyorsunuz hepsinin parasını biz ödüyoruz. Hatta masrafı fazla gösterip aradaki farkı götüren yetkililer olduğunu da çok iyi biliyoruz.”
“Tamam da, bu karşılama-uğurlama törenleri sayesinde hem krallığımın tadına varıyorum, hem de gücümü ve zenginliğimi herkese göstermiş oluyorum.”
“Hangi zenginliği?..” diyerek dudak bükmüş, Maliye Nazırı...
“Canım söz gelimi işte! Vatandaş bütçenin açık verdiğini nereden bilecek? Bizi hâlâ zengin sanıyor.”
“Ama artık bıçak kemiğe dayandı, bir karar vermek zorundayız.”
“İkinci bir yol daha var demiştin?”
“Evet var. Bütçe açık verdiği zaman başvuracak kolay bir yol daha var...”
Kral sabırsızlık içinde bas bas bağırmış:
“Lafı geveleme de söyle be adam, bir an önce bilmek istiyorum.”
“Parayı halktan toplayacağız! Bütçe gelirlerini arttırmanın en etkin, en tehlikesiz yolu budur. Çok denenmiş, daima iyi sonuç vermiştir.”
Kral memnuniyetle ellerini ovuşturmuş:
“Tamam o zaman. Ama bunu nasıl yapacağız? Daha geçenlerde vergileri arttırmamış mıydık?”
“Vergileri arttırmayacağız ki, şimdiye kadar hiç olmayan bir yöntem uygulayacağız.”
Kralın gözleri parlamış:
“Şimdiye kadar vergilendirmediğimiz bir şey kalmış mı sahi?”
“Tabii” derken ağzını yaya yaya sırıtmış Maliye Nazırı; “Ben böyle günler için varım. Yediğim ekmeğin hakkını vermem lâzım.”
“Çabuk söyle...”
Ve Maliye Nazırı fikrini açıklamış:
“Efendim, biliyorsunuz şehrin ortasından bir nehir geçiyor. Sizden önceki krallardan biri bu nehrin üzerine köprü kurup şehrin iki yakasını birleştirmişti. Şimdi bu köprünün başına bir adam koyacağız. Böylece gelip geçenden para toplayacağız.”
“Halk bu işe ne der peki?”
“Boşver yüce Kralım, halk dediğin un çuvalı gibidir, vurdukça tozutur. İş acımadan vurmakta...”
“Tamam o zaman. Yaz kararnameyi getir, hemen imzalayayım.”
Ve yeni bir vergi böylece yürürlüğe girmiş. Bir süre sonra Kral, halkın yeni vergi karşısındaki tepkisini merak edip sormuş.
“Kuzu kuzu parayı ödeyip geçiyorlar” cevabını alınca, bir kararname daha yazılmasını emretmiş:
“Köprünün çıkışına da birini koyun, baştaki köprüye giriş parası toplarken, sondaki köprüden çıkış parası toplasın” demiş...
Yine tepki gelmeyince, bir emir daha çıkartmış:
“Köprünün ortasına da bir adam koyun.”
“Ne parası toplayacak?”
“Canım nasılsa saçmalıyoruz, bulun bir şeyler.”
“Tamam. Ona da ‘ek vergi’ deriz.”
Giriş vergisi, çıkış vergisi, ek vergi derken, bir köprü geçişinden üç kez vergi alınmaya başlanınca, halkta bir kıpırdanma olacağını düşünen Kral, kısa süre sonra yine yanıldığını anlamış.
Bu kez köprüde dikilen adamlara emretmiş:
“Parasını ödeyeni bir de döveceksiniz.”
Böylece halk hem para vermeye, hem de dayak yemeye başlamış.
Yeni uygulamanın etkisini bizzat görmek isteyen Kral, halkı şehir meydanına toplamış:
“Var mı durumlardan bir şikâyeti olan?” diye sormuş.
Kimse parmak kaldırmayınca da kükremiş: “Var mı dedim, şikâyeti olan? Konuşmazsanız hepinizi şuradaki ağaca asarım!”
Biri çekine çekine parmak kaldırmış. Söz verilince de şöyle konuşmuş:
“Efendim, köprüdeki adamlarınız hem para topluyor hem bizi dövüyor ya, zaman kaybı oluyor. Bizi dövdürmek için ayrıca bir kişi tayin ederseniz, akşamları kuyruğa girmek zorunda kalmayız.”
Kral şaşkınlıktan küçük dilini yutmuş. Bu yüzden ondan sonraki zamanlarda “Dilsiz Kral” diye anılmış.

VAKİT

YAZIYA YORUM KAT