1. HABERLER

  2. YORUM ANALİZ

  3. Ramazan Çadırları ve Şirazeden Çıkmak!
Ramazan Çadırları ve Şirazeden Çıkmak!

Ramazan Çadırları ve Şirazeden Çıkmak!

Ramazan çadırı mevzusu Guinness Rekorlar Kitabı'na girmeye kalkışmak kadar şirazesinden çıkaracak boyuta ulaştırmak, Ramazan ve hasenat niyetiyle başlanılan işlerde bile, yoldan çıkmanın ne kadar mümkün olduğunun göstergesi bence. M. Nedim Hazar’ın yorumu

A+A-

Çadır ve Ramazan / M. Nedim Hazar

m_nedimhazar.jpgBazı şeyler hakkında tam hüküm veremediğim anlar çok olmuştur.

Ramazan çadırları mesela... İyi midir yoksa kötü mü asla emin olamadım hiçbir zaman. Şüphesiz genel hatlarıyla bakıldığı zaman hayırlı bir hizmet. Bir sürü şeye harcayabilecekleri zamanı ve parayı insanlara yemek için harcamak -herhalde- hayırlı olsa gerek!

Ama bu durumun gittikçe profesyonel bir kraliyet-teb'a ilişkisine evrilmesi beni çok rahatsız etmiştir. Bu tür işlerde olabildiğince mütevazı ve sessiz olunması gerekirken, kutsal dönemi bir tür tanıtım/propaganda, 'başkanımız çok yaşa' konseptine dönüştürmek, içinde bulunduğumuz ayın ruhunu kanatıp durmaktadır.

Şüphesiz çıkış noktaları hayırlı ve salih bir icraat niyetiyledir. Kimseyi suçlamak gibi bir şeyin peşinde değilim. Lakin Ramazan'ın bir önem ajandası çıkarılacak olsa, yerel yönetimlerin ilgilendikleri maddelerin kaçının listenin tepesinde bulunacağını da merak etmekteyim.

Mevzuyu Guinness Rekorlar Kitabı'na girmeye kalkışmak kadar şirazesinden çıkaracak boyuta ulaştırmak, Ramazan ve hasenat niyetiyle başlanılan işlerde bile, yoldan çıkmanın ne kadar mümkün olduğunun göstergesi bence.

Dinimizde 'yardım' konusu çok hassas ve kırılgandır. Yardım edeceğim derken günaha girmek riski çok büyüktür. Rencide etmeden, kişiliğini zedelemeden, onuruna ilişmeden, ortalık yere atıp, konu komşuya reklam etmeden yardım edebilenleri yürekten kutlamak lazım.

Yoksa, daha Ramazan'ın birinci günü, "Bu sene gene mi geldin, seni gidi beleşçi" diyerek çorbaya daldırdığı kepçeyi tabağa boca eden aşçının aracısı olduğu hasenatı ne yapayım ben?

Resmî, özel kurum ve kuruluşların kutsal bir ayın şuuruna varıp, bir şeyler için çaba harcaması şüphesiz özlediğimiz ve alkışladığımız hizmetler. Bir-iki küçük ve olumsuz örnekle hepsini aynı kefeye koymak da çok yanlış. Bunların hepsine eyvallah, lakin sabahtan akşama kadar açlıkla imtihan olmuş, sıcakla, başka türlü zorlukla bedenini ve ruhunu zorlamış yardıma muhtaçları muhatap alırken, verdiği için böbürlenen değil, muhatabı kabul ettiği için teşekkür eden bir psikolojide olmak lazım.

"Eğer onlara verecek bir şey bulamayıp da Rabb'inden bir rahmet aramak için yüzünü onlardan çevirmek zorunda kalırsan, bari onlara güzel bir söz söyle." (İsrâ/28) buyuruluyor...

Din ve dinî hayata uzak kimselerin, küçümseyip, burun kıvırarak söyledikleri 'Sadaka kültürü' teknik olarak doğru bir tanımdır aslında. Evet, sadakanın bir kültürü vardır. Yardımlaşmanın bir terminolojisi, adabı, yazılı olan, olmayan kaideleri vardır. Bu işi aşağılamaya çalışan bahtsızları ayırarak söylüyorum, sadaka kültüründen bihaber kişi ya da kurumlar, durumları ne olursa olsun, bu işe giriştiklerinde yüzlerine gözlerine bulaştırmaları da ihtimal dâhilindedir.

Bir çadır dikip, iki kazan çorba kaynatıp, Hacivat/Karagöz oynatınca bitmiyor iş.

İmam Zeynel Abidin Hazretleri'nin Medine'de sadaka dağıtırken yüzünün tamamını sarığıyla kapatarak bunu yaptığını aktarır kaynaklar. Sanki bir suç, bir kabahat işliyormuşçasına gizli ve gürültüsüz yapılırmış işin ehli tarafından yardım ve hasenat işleri. Dolayısıyla, afişlerle, billboardlarla sokakları süsleyip, 'Belediyemiz bu Ramazan da müminleri uçuruyor' türü reklamlar çok uymuyor Ramazan'ın ruhuna.

Tabii, madalyonun bir de öbür yanı, yani fakir fukarayı, sadakaya muhtacı ilgilendiren yönü var. Nasıl ki, yardımda bulunmak belli bir edep ve hassasiyet meselesi ise yardım almak ve sadaka almak da belli bir kültür ve adap meselesidir.

ZAMAN 

HABERE YORUM KAT