1. YAZARLAR

  2. İbrahim Kiras

  3. Ordunun itibarı kimin umurunda
İbrahim Kiras

İbrahim Kiras

Yazarın Tüm Yazıları >

Ordunun itibarı kimin umurunda

A+A-

Medeni ve gelişmiş ülkeler içinde ordusu daima tartışma konusu olan başka bir ülke yok. Maalesef biz askerin sistem içindeki yerini bir türlü belirleyemedik. Bu yüzden hiç hak etmediği halde TSK tarihteki yeniçeri meselesini çağrıştıran birtakım suçlamaların hedefi oluyor. Bunda hepimizin kusuru ve sorumluluk payı var. Ama elbette “hırsızın da kabahati” var!

Demek istediğim, iktidar mücadelelerinde orduyu bir tür manivela olarak kullanmak isteyenler hiç eksik olmadığı için mesele çözülemiyor.

Çünkü özellikle demokratikleşmeyi kendi varlıklarına yönelik bir tehdit olarak gören çıkar grupları orduyu sistem içinde alternatif bir iktidar ekseni olarak tutmaktan fayda umuyorlar. Dolayısıyla askerin sivil düzene müdahalesi aslında ülkedeki rakip siyasi anlayışlardan birinin lehinde ağırlık koyma anlamına geliyor.

27 Mayıs’tan bugüne kadar TSK adına gerçekleştirilen müdahalelerin hedefi hep aynı: Halkın seçtiği ama nedense bürokrasinin benimsemediği siyasi iktidarlar. Bunlar da tesadüf gibi hep sağ partilerden oluyor... Gerçi demokratik düzene geçişten bu yana sol hiçbir zaman iktidar olma imkânı yakalayamadı. Çünkü bunun için ne yazık ki halkın oy vermesi gerekiyor! Farzımuhal bunun olduğunu düşünelim, askerin sol bir partinin iktidarına müdahale edebileceği düşünülebilir mi?

Asıl problem işte burada baş gösteriyor. “Herkesin ordusu”, “herkesin askeri” olarak algılanması ve benimsenmesi gereken TSK ülkedeki siyasi kutuplardan birinin taraftarı olarak algılanıyor.

TSK’yı oluşturan kadroların tamamı için bunu söylemek yanlış olur elbette, ama kurumsal tutumu CHP’nin paralelinden hiç ayrılmıyor. 1946 sonrasının Türkiyesi’ne intibak edememiş bir kurum görüntüsü demektir bu.

Son YAŞ sürecine baktığınız zaman bu kaygıları besleyen çokça problemli nokta karşımıza çıkıyor. En başta “irticai eylem ve davranışları yüzünden” ordudan atılan subaylar meselesi.

Yıllardır her YAŞ döneminde birileri bu “suç”tan dolayı ordudan atılıyor. Bu adamların atıla atıla bitirilememiş olması da anlaşılır gelmiyor insana. Geçen sene yeterince “laik” olan adam bu sene durup dururken irticaa mı meyletti?

Sanki bu adamlar bitip de orduda irtica suçundan atılacak adam kalmazsa komuta kademesi çok zor durumda kalacak. “Bak”, diyecek birileri, “irticai eylem yüzünden kimse atılmadı bu sene; orduyu da ele geçirdiler demek ki.”

Şaka gibi ama, birilerinin paranoyasının hedefi olmamak için yalnızca TSK’nın değil başka kurumların da başındaki kişiler belirli bir kesime karşı yersiz bir karşıtlık sergilemek zorunda hissediyor olabilirler kendilerini.

Buna mukabil, “Ergenekon’a bulaştığına” dair iddia veya kuşkulara hedef olan personeline TSK’nın şefkatle sahip çıkıyor görünmesi toplumdaki kutuplaşma algısı çerçevesinde bir yere oturuyor ister istemez.

Dolayısıyla TSK için problem “milletin ordusu” olarak değil, “milletin bir kısmının ordusu” olarak algılanma tehlikesiyle karşı karşıya olması.

TSK’nın komuta kademesinin böyle bir problemin varlığının ve devletin bekası adına bunun ne anlama geldiğinin farkında olduğunu ümit edelim öncelikle.

Ardından çözüm için toplumun bütün kesimlerinin üzerine düşen sorumluluğu gerekirse “feragat”la yerine getirmesi için sivil siyasetin inisiyatif alması gerekecek.

STAR

YAZIYA YORUM KAT