1. YAZARLAR

  2. Leyla İpekçi

  3. Hakikat, ideolojik birimlerle ölçülemez
Leyla İpekçi

Leyla İpekçi

Yazarın Tüm Yazıları >

Hakikat, ideolojik birimlerle ölçülemez

A+A-

Hakikatin bizi götüreceği yere dek gitmeyi istiyor muyuz? Yüzleşmeye hazır mıyız sahip oldukları gücü korumak adına ona buna iftira atanlarla? Birtakım zorbalıklara gerekçe oluşturmak için belirlenen ideolojik terimlerle hakikate yaklaşabilecek miyiz cesurca?

Önce saldırılacak ve etkisiz hale getirilecek suçlular gerekiyor güç tutkunlarına. Bir bakıyorsunuz seksen yıl önce işgal altındaki İstanbul'da işgalci askerlere ev partileri düzenleyen işbirlikçiler için söylenen sözler gelip konduruluyor AB fonundan yararlanan kurumlara.

Tarihin, hayatın, her olayın kendine has özellikleri olabileceğini bile unutuyoruz hemen. "AB fonundan yararlananlar haindir" dedikleri anda herhangi bir bilgiye ihtiyaç duymaz hale geliyoruz zaten. Hakikate yaklaşmak için emek sarf etmemiz gerekmiyor. Böylesine bir peşin hüküm, değil mi ki içinde büyük bir düşmanlık duygusu da barındırıyor- kendi ideolojisini kurmuş oluyor zaten zihnimizde.

AB fonundan yararlanan bir kurumun, sözgelimi toplumdaki adaletsizliklerin giderilmesi için çalışabileceğini hiç düşünemez oluyorsunuz. Hatta bu adaletsizliklerin ucu bizzat size değiyor da olabilir. Hayır. Hakikat sizi ilgilendirmiyor. Çünkü kendinize ezeli bir düşman bulmak yeterlidir. Kendi varlığınızı sadece ve sadece bu düşmanlık üzerinden kurmuş olduğunuz için, size daha derinlikli bir varoluş hakikati de gerekmeyecektir. Peki ama biz en çok da AB'li halklarla birlikte tahakküme, saldırganlığa ve Ortadoğu işgaline karşı çıkmıyor muyuz yeri geldiğinde?

'Herkes için adalet' arayışlarımız bir kez daha takılıyor ideolojik kamplaşmalarımıza. Ve aynı oyun bir kez daha sahne alıyor. Üniversitede terör estiren bir provokatör yüzünden eski tuzaklara yeniden düşüyoruz. Her provokasyonda birileri mazlum ve haklı olduğu için, ama dahası, provokatörler her görüşe göre özellikle kullanıldığı için herkes rahatlıkla birbirine düşebiliyor.

Bizleri türlü çeşitli korku eşiklerinde tutan kanaat önderlerinin günü geldiğinde hepimizi ayrı ayrı sokağa nasıl indirdiklerini sorgulamadan, Çorum'da, Maraş'ta, Sivas'ta 80 öncesi çıkarılan olaylarda, akan onca kanda hangi provokatörlerin kirli parmak izlerinin olduğunu tespit etmeden, adaletli bir gelecek kurabilir miyiz bu topraklarda? Böyle sorduğunuzda ise savunduğunuz mazlumun kim olduğuna bakılarak size de çamur atılıyor hemen. Net bir biçimde şöyle haykıramadıktan sonra da daima bizi ayrıştırmak isteyenlerin oyununa geleceğiz: Hangi insanın masumiyet hakkı onun kökeni, siyasi partisi, geldiği sınıf veya üyesi olduğu cemaat gerekçe gösterilerek, sırf bu nedenle elinden alınabilir? Zalimle mazlumu ayıracak olan hakikat tartısı ideolojik birimlerle ölçülebilir mi? Toplum üzerindeki tahakküm gücünü yitirme kaygısı yüzünden: Adalet isteyenlere iftira atmak, masumların kanını dökmek, yargısız infaz yapmak meşrulaştırılabilir mi?

Mesela şu en bariz çarpıtmayı bile sorgulayamaz olduk: 'Sabetaylar' denilerek hem belli bir kökenden gelenlerin hepsine (sanki bir kökenden gelmek aynı ideolojiyi benimsemek anlamına gelebilirmiş gibi) hem de 'kurucu kadro'nun ittihatçi zihniyetine gönderme yapılırdı şimdiye dek. Peki ne oldu ve tam da bu ittihatçi zihniyete karşı çıkanlara 'sabetaylar' denmeye başlandı birden? Yani üniversitelere başörtüsüyle girmeyi yasaklayanlara karşı mücadele veren veya AKP'nin kapatılmasını meşru göstermeye çalışanlara karşı en sert tutumları takınan demokrat kişilere?

Düne dek devletin belli bir yaşam tarzını empoze etmesi, belli bir eliti nemalandırması bu 'sabetaylar'ın işiydi de, hangi arada tam aksini savunanlar yani "devletin laikliği bir yaşam tarzı olarak dayatması kabul edilemez" diyenler 'sabetay' oldular andıç listelerinde?

Varoluş hakikatlerimizi çeşitli yaftalamalarla gözünü kırpmadan infaz eden her türlü söyleme, bizleri konjonktüre göre sırayla günah keçisi ilan eden her türlü listelemeye rağmen eğer adaleti ve hakkaniyeti savunuyorsak: Gerektiğinde bizi mağdur edenlerin hakkı için de mücadele edebilecek denli açmalıyız yüreğimizi. Ancak böyle direneceğiz. Hak adına.

Zaman gazetesi

YAZIYA YORUM KAT