Bu mektubu Dani Rodrik’e ithaf ediyorum

01.03.2013 12:45

Alper Görmüş

 

Balyoz davası karara bağlandıktan (Eylül, 2012) hemen sonra yedi bölümlük bir “Balyoz davası kararları” dizisi yazmış, dizinin son bölümünü ise davada 18 yıl hüküm giyen Emekli Tümgeneral Ahmet Yavuz’un oğlu ve avukatı Mehmet Selim Yavuz’un değerlendirmelerine ayırmıştım.


Selim Yavuz’un şu cümleleri özellikle dikkat çekiciydi:

“Ben bu 364 tane adamla üç yıldır gece gündüz beraberim. Yüzlerce kez kendi aralarında konuşmalarına şahit oldum. Tüm objektifliğimle dinledim. Kulağımı kabartıp bir açık aradım. Hepsi üç yıldır aynı şeyi söylüyor: ‘Balyoz bir yalandır ve biz bunun kurbanları seçildik.’ Çoğu birbirini tanımayan 364 kişiye üç yıl boyunca aynı yalanı isteseniz de söyletemezsiniz. Beceremezsiniz.”

Selim Yavuz’un makalesini köşemde yayımladığım gün (30 Ekim 2012), zaman zaman yazıştığımız bir okurumdan bir e-posta mesajı aldım.

Müteveffa kayınpederinin 9 Mart 1971
 “sol” darbe girişimine katılıp yargılanan ve beraat eden askerlerden biri olduğunu söyleyen okurum, Selim Yavuz’a bir mektup yazmıştı ve benim aracılığımla bunun kendisine iletilmesini rica ediyordu.

Mektubu Selim Yavuz’a ilettim ve okurumun
 “isimler sizde ve Sn. Yavuz’da saklı kalmak şartıyla” rezervine uyarak meseleyi o noktada kapattım.

Fakat, kararın ardından Balyoz davasının
 “düzmece” olduğuna dair yürütülen propaganda faaliyetinde sanıkların mutlak masumiyetine inanan “aileler”in oynadığı rolü gözleyince, geçtiğimiz günlerde okuruma bir mesaj gönderdim ve izni olursa Selim Yavuz’a hitaben kaleme aldığı mektubu yayımlamak istediğimi söyledim.

Gerek kendisinin gerek kayınpederinin adı bende saklı okurumdan aldığım izinle aşağıda dikkatinize sunduğum mektubu, Balyoz davasının bir numaralı sanığı
 Çetin Doğan’ın damadı Dani Rodrik’e ithaf ediyorum. 
 

Sevgili Mehmet Selim kardeşim,

Ben eşimle nişanlandığımda, kayınpederim (burada, okurumun asker kayınpederinin kimliğine dair bilgiler var A.G.) Madanoğlu Davası’ndan hapishanede yatıyor ve idam talebiyle yargılanıyordu... Bildiğiniz gibi (emekli korgeneral) Madanoğlu ve arkadaşları 9 Mart 1971 tarihinde sol bir ihtilal/ darbe girişiminde bulunmakla suçlanıyorlardı...

Madanoğlu dava dosyalarına ve savcılık iddianamelerine bakarsanız, bütün ayrıntıların yanı sıra, kayınpederimin ismini ve misyonunu da görebilirsiniz...

Lafı uzatmayayım, tutuklananların hepsi (asker kökenliler ve siviller), 9-12 ay arası tutuklu kalıp, bazıları işkence görüp, mahkeme sonucunda hepsi beraat ettiler...

Hem mahkeme safhasında, hem de mahkeme sonrasında diğer tutuklular ve aileleri ile yaptığımız her görüşme ve sohbette, hepimiz ve herkes, davanın ve suçlamaların ne kadar uydurma olduğunu, haksız yere suçlandıklarını, tutuklanan her bir kişinin ne kadar suçsuz ve masum olduğunu konuştuk, konuşma ile kalmadık yıllarca yürekten inandık. Hatta tutuklananlar kendi aralarında bile konuşurken, ne kadar masum olduklarını ve ne kadar haksızlığa uğradıklarını gayet samimi bir biçimde konuşuyor ve iddia ediyorlar, biz de dinliyorduk!..

Aradan yıllar ve yıllar geçti (en az 20 yıl)... Kayınvalidemi 1990 yılında kaybettik, yalnız kalan kayınpederim bizim yanımıza yerleşti, ölünceye kadar aynı evde sekiz yıl beraber yaşadık... Bir müddet sonra, eski arkadaşları onu ziyarete evimize gelmeye, sohbet edip dertleşmeye başladılar... 70-80 yaşlarına gelmiş eski arkadaşların sohbetlerinin içeriğinin artık değiştiğini gördüm... Herhalde yaşlarının ilerlemesi ve eski olayların öneminin kalmaması nedeniyle artık 9 Mart 1971 darbesi ile ilgili farklı konuşuyorlar, zaman zaman da şakalaşıyorlardı (yine de, yanımızda konuşmaya başlamadan önce, “damat temiz mi” diye sormayı ihmal etmiyorlardı).

Kısacası, anladım ve öğrendim ki, Madanoğlu Davası’ndaki savcının iddianamesi neredeyse yüzde yüz doğruymuş... “Hasta ve psikolojik bozukluğu var” dedikleri Mahir Kaynak’ın tüm kaset deşifresi doğruymuş, ayrıca iddianamede olmayan daha neler planlanmış neler... Örneğin: İhtilal/ darbe gerçekleşseymiş, sivil kanadı tasfiye edeceklermiş.

Yani biz aile bireyleri de (kayınpederimin eşi, iki kızı, iki damadı) ve diğer tutukluların aileleri yıllarca yanılmışız, bizler de kamuoyu ile birlikte yanıltılmışız... Çünkü yıllarca ne bahsettiler, ne de kabullendiler... Dikkat ederseniz, Sn. İlhan Selçuk ölünceye kadar reddetti, haksız yere tutuklandığını şiddetle savundu!..

Bu sohbetlerden sonra tabii ki kayınpederime, “Ne iştir bu baba” diye sordum... “Oğlum, ihtilal yapıyoruz, çocuk oyuncağı mı bu!.. Biz silah üzerine yemin etmişiz, ne ben ne de arkadaşlarım konuşmayız, yok farz ederiz” diye cevaplamıştı..

Gelelim Madanoğlu Davası’nda, asker ve sivil kökenlilerin tamamının beraat etmesine... Bunu da sordum kayınpederime: “Madem o zamanki mevcut kanunlara göre idamlık bir suç işlediniz, nasıl oldu da bir yıl sonra beraat ettiniz?”

Dedi ki, “Baktık iş boka sarıyor, adım adım idama gidiyoruz, biz asker kökenliler bir gece toplanıp karar aldık ki, yukarıya haber ileteceğiz, ‘biz gelecek celsede konuşacağız’ diyeceğiz.. Yukarıya haberi ilettik, bir hafta sonra ilk celsede hepimiz beraat ettik.”

“Yukarı”yı da sordum, “haber saldığınız yukarısı kimlerdi” dedim... “Kim olacak... Bizimle beraber darbe komitesinin içinde olan Hava ve Kara Kuvvetleri Komutanları Muhsin Batur ile Faruk Gürler’di” dedi, “ayrıca Cumhurbaşkanı’na da ilettik” diye de ilave etti.

Sevgili kardeşim Mehmet Selim Yavuz...

İnanın durum aynen anlattığım gibi... Anlattıklarımın hepsini derinliğine araştırıp inceleyebilirsiniz...

Sizin de samimiyetinize inanıyorum... Muhakkak siz de doğru bildiklerinizi yazıyorsunuzdur, babanız Sn. Ahmet Yavuz da kayınpederim gibi muhakkak çok vatansever, milletini canı gibi seven, bu memleketin iyiliği için canını verecek muhterem bir insandır... Zaten ne yaptılarsa (şayet yaptılarsa) bu değerler için yapmışlardır, aynen geçmişte yapılanlar gibi...

Ancak, mevcut yasalara göre bir şey suçsa suçtur; ahlaki olup olmadığı ayrı konudur diye düşünüyor, size güç ve sabırlar diliyorum...

Sevgi ve saygılarımla...

***

9 Mart 1971’in davası...


Aşağıda okuyacağınız satırları, Yıldıray Oğur’un 30 Eylül 2012 tarihli yazısından aldım... Yan sütundaki okur mektubuna arka plan bilgisi olsun diye...

“İddianame parlak bir akademisyen olarak cuntanın beyin takımının içine davet edilen MİT ajanı Mahir Kaynak’ın ifadeleri ve kaydettiği ses kayıtlarına dayanmaktaydı. Sanıklar bunun kendilerine karşı yapılmış bir tertip olduğunu söyleyip, tüm iddiaları reddettiler. İddianame Mahir Kaynak ve ses kayıtlarına dayanınca, savunma da bu iki sağlam delili çürütmek üzerine kuruldu.

“Ses kayıtlarının sahihliği konusunda mahkemeye bilirkişi olarak rapor veren TRT teknisyenleri iki yerde bir kelimenin iki kez tekrarlandığını söyleyerek ses kaydında montaj olabileceğini söyledi.

“Dört savunma avukatı bilirkişi raporuna dayanarak kayıtların montaj olduğunu ileri sürdü ve mahkemece delil olarak sayılmamasını istediler. Davaya bakan askerî mahkeme ses kayıtlarını delil sayılamayacağına karar verdi.

(...)

“Mahkemede tanık olarak dinlenen nörolog Gençay Gürsoy ‘Kanaatim bu kişinin kendisini tedavi ettiğim sıralarda dış dünyayı gerçek bir şekilde objektif olarak yorumlamasının ve değerlendirmesinin mümkün olmadığı yolundadır’ diye ifade verdi.

(...)

“32 sanıklı Madanoğlu davası 2 Ekim 1974’te karara bağlandı. Mahkeme heyeti savcının ve MİT’in iddialarının yetersiz olduğuna kanaat getirdi ve sanıkların hepsinin beraatine karar verdi.” 

*

NOT. Emekli askerlerin “muvazzaf kışkırtmacılığı” meselesi salıya kaldı. Bu takdim tehir için özür diliyorum.

alpergormus@gmail.com

TARAF

  • Yorumlar 0
    Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
PANO
KARİKATÜR
Tüm Hakları Saklıdır © 2001 Haksöz Haber | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0 212 635 43 75 | Faks : 0 212 631 55 27 | Haber Yazılımı: CM Bilişim