Asimetrik...

13.10.2009 18:16

Yasemin Çongar

Tahra nedir biliyor musunuz?

Ben bilmiyordum, dün akşam öğrendim.

Tahra, “bir tür eğri budama bıçağı” imiş.

Yani, benim gibilerinin ilk bakışta “bir tür orak” diyeceği kesici alet.

Bu alet, öldüğü gün Ceylan’ın elindeymiş.


Annesi, babası öyle anlatıyor.

Ceylan, annesinden makarna yapmasını istemiş ve yemeğe dönmek üzere, tahrasını alıp koyunlar için ot kesmeye çıkmış.

Beş dakika sonra büyük bir gürültüyle parçalarına ayrılmış küçük kızın vücudu... Uzuvları, iç organları, etleri dört bir yana dağılmış. Tarih, 28 Eylül 2009. Yer Lice, Şenlik Köyü, Hambaz Mezrası...

O gün, bir taburla iki karakolun çevrelediği mezraya “güvenli değil” diye gitmeyen devlet...

O gün, Ceylan’ın öldüğü yerde resmî rapor tutmayan devlet...

O gün, annesinin eteklerinde taşıdığı ceset parçaları üzerinde, ehliyetsiz kişilere karakolun kapısında alelacele otopsi yaptırtan devlet...

Ve yine o gün, küçük kızın hayatının hesabını soracak kimselerin çıkmayacağına güvenen, Ceylan’ların sessizliğinin bozulmayacağını varsayan devlet...

Bozulmaz sandığı sessizlik bozulunca, varlığını belki de unuttuğu bir vicdan susmayıp, “Ceylan’ı kim öldürdü” diye inatla sorunca, o devlet de daha fazla susamadı... Aradan on beş gün geçtikten sonra nihayet dün akşam konuşmak zorunda kaldı.


Ve neler dedi neler!

Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı’ndan yapılan açıklamada, “bilirkişiler” tarafından düzenlendiği belirtilen bir rapora atıfla, Ceylan’ı kimin öldürdüğü açıklandı.

Meğer Ceylan’ı, Ceylan öldürmüş!

Meğer Ceylan elindeki tahrayı mermiye vurmuş!


Ne mermisi diyeceksiniz? 40 milimetrelik bombaatar mermisiymiş... Ama ne hikmetse, ne zaman atıldığı, menşei ve modeli tesbit edilemiyormuş merminin.

Ve “bilirkişiler”in kanaatine göre, o mermi orada, tam da Ceylan’ın ot kestiği yerde öylece duruyormuş... Zira bu tür mühimmat atılınca düştüğü yerde patlamazmış bazen, öylece dururmuş.

Velhasıl, “bilirkişiler” şuna hükmetmişler:

Bundan belirsiz süre önce, kimliği belirsiz birisi, menşei ve modeli belirsiz bir bombaatarı, belirsiz bir nedenle Hambaz Mezrası’na ateşlemiş... Bombaatarın 40 milimetrelik mermisi mezranın ortasına düşmüş... Ve belirsiz bir nedenle patlamamış... Belki de Ceylan’ı beklemiş.


Ceylan, on beş gün önce, ot kesmeye çıktığında bulmuş o mermiyi.

Artık, ya otların arasında görüp “bu da nedir” diye merak ettiğinden elindeki tahrayla şöyle bir dokunmuş...

Ya da görmemiş; çalılara savuruyorum derken tahrasını mermiye vurmuş...

Ve mermi patlamış.

Ve Ceylan parçalanmış.

Yani, kimseler Ceylan’ı hedef almamış.

Ceylan kendisini vurmuş.


Dolayısıyla da, kimliği belirsiz “bilirkişiler” raporlarının sonunda şöyle buyurmuşlar:

“Tüm bu hususlar ışığında Ceylan Önkol’un menşei ve modeli tesbit edilemeyen, daha önce araziye atılmış ancak patlamadan kalmış 40 mm’lik bombaatar mühimmatına elindeki tahra ile vurarak patlaması neticesinde hayatını kaybettiği kanaatine varıldı...”


“Bilirkişiler”in bu kanaati dün akşam Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı’ndan sonra, İçişleri Bakanı Beşir Atalay tarafından da basına aktarıldı.

Benim, Bakan Atalay’ın ciddiyetine ve iyi niyetine samimi bir inancım var.

Ama aynı samimiyetle söylemeliyim ki, ben bu “bilirkişi” raporuna inanmıyorum.

Çünkü devletin (yani ordunun ve, evet, hükümetin) Ceylan’ın öldüğü gün yapması gerekenleri yapmadığını biliyorum.


Çünkü devletin, titiz bir soruşturmanın gerektirdiği hassasiyeti göstermediğini düşünüyorum.

Çünkü devletin, olay yeri incelemesini de, delil toplanmasını da, otopsiyi de kuralına uygun şekilde gerçekleştirmediği yönündeki birinci elden tanıklıklar, bu raporun doğruluğu konusunda çok ciddi kuşkular veriyor bana.

Çünkü ben, Ceylan’ın yirmi yaşındaki ablası Sibel Önkol’un kız kardeşinin ölümünden hemen sonra anlattıklarını biliyorum:

“Köylülerle birlikte Hambaz Mezrası’na gittiğimizde, Ceylan’ın cesedi yerdeydi. Ama sadece elleri ve yüzü duruyordu. Üzerine kapandım.”


Ve ben, elindeki tahrayı bombaatar mermisine vurup patlattığı “bilirkişiler”ce söylenen Ceylan’ın, ellerinin de tıpkı fotoğraftaki tahrası gibi parçalanmamasına birtürlü anlam veremiyorum.

Elleri sağlam, tahrası sağlam Ceylan’ın nasıl olup da gövdesinin orta yerinin koptuğunu anlayamıyorum...

Karnına bir roket ya da bir bomba isabet etmişçesine, iç organları paramparça olan bir küçük kızın ölümünü, “elindeki tahrayı mermiye vurdu” cümlesiyle açıklamak pek mantıklı gelmiyor bana.

Özür dilerim ama ben Ceylan konusunda devletin dürüst davrandığına inanmıyorum.


Genelkurmay’ın, “Ceylan niye öldü” diye soranları suçlayıp sindirmek adına, hiç utanmaksızın söylediği manada olmasa bile, “asimetrik bir savaş” sürdürüldüğü hissine ben de kapılıyorum doğrusu.

Bir yanda, havan toplarıyla, uçaksavar bataryalarıyla, roket ve bombaatarlarla çevrelediği bir mezrada doğru dürüst inceleme yapmadan, “Ceylan kendisini öldürdü” diyerek işin içinden çıkmaya çalışan bir devlet var... Diğer yanda, Ceylan’ın hayretle, sorarak bakan gözleri; bir daha hiç bakamayacak da olsalar, vicdanlarımıza sormayı sürdürecek olan o masum gözleri... Asıl asimetrik savaş bu, tarafları da bunlar bence.

TARAF

  • Yorumlar 0
    Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
PANO
KARİKATÜR
Tüm Hakları Saklıdır © 2001 Haksöz Haber | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0 212 635 43 75 | Faks : 0 212 631 55 27 | Haber Yazılımı: CM Bilişim