1. YAZARLAR

  2. Fehmi Huveydi

  3. Ahmedinecad ve Erdoğan olmasa Filistin'i savunan yok
Fehmi Huveydi

Fehmi Huveydi

Yazarın Tüm Yazıları >

Ahmedinecad ve Erdoğan olmasa Filistin'i savunan yok

A+A-

BM'nin ırkçılıkla mücadele konferansında Araplar İsrail'i eleştirmezken bir tek İran liderinin konuşması, Erdoğan'ın Davos'taki tepkisini hatırlattı

İran Cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinecad kovana yaklaştığında dört bir yandan arılar üzerine üşüştü. BM ırkçılıkla mücadele konferansında İsrail’in en ırkçı ülke olduğunu söylerken ve Siyonist taşkınlıklara son verilmesi çağrısı yaparken herkesten cesurdu. Bazılarımız bunları açıklama cesaretine sahip değiliz. Bazılarımız da çözüm ve doğallaşma rüzgârı sebebiyle bilinçli olarak susuyor.

İran cumhurbaşkanı, bütün ikiyüzlülerin ve yalancıların ortasında kralın çıplak olduğunu ilan eden çocuğun rolünü oynadı. Tabii tek bir farkla: Yalancılar ve ikiyüzlüler kralın görüntüsünün iğrençliğini eleştirerek çocuğun yanında durmak yerine, gerçeği ortaya çıkarana saldırdı. Ahmedinecad konuşmasına başlar başlamaz Batılı temsilcilerin çoğu kendisine karşı geldi. ABD konferansı boykot etmişti ve bu ülkenin resmi sözcüsü Ahmedinecad’ın açıklamalarının utanç verici olduğunu söyledi. Fransa bu adamın ‘kin dolu’ konuşmasını kınayan bir bildiri yayımladı. Vatikan sözcüsü Ahmedinecad’ın sözlerine aşırılığın damga vurduğunu belirti. BM Genel Sekreteri İran cumhurbaşkanının Siyonizm’le ırkçılığı karıştırdığı yönünde uyarıda bulunarak, bu konuşma bölünmeye yol açtığı için üzüntüsünü ifade etti. İsrail, Ahmedinecad’ı kabul eden İsviçre cumhurbaşkanını ve BM genel sekreterini kınadı.

İki ironi var? İlki, Siyonizm’in ırkçılıkla nitelenmesi yeni bir buluş değil. Çünkü BM 10 Kasım 1975’te ‘Siyonizm’in ırkçılık olduğu’ yönünde bir karar çıkarmıştı. Yani İsrail’in ırkçılığı BM üyelerince kabul edilmiştir. Arapların o zamanki tutumu daha açıktı. Bu yaklaşım Oslo Anlaşmaları’nın ardından değişti. BM 1991’de bu kararı iptal etti. O dönem BM’deki Filistinli delege Yaser Arafat’ın talimatıyla iptale destek verenler arasındaydı.

İkinci ironiyse, Ahmedinecad’ı destekleyen tek bir Arap sesi duymamamız. Bu da Türkiye Başbakanı Tayyip Erdoğan’ın Davos’ta yaptığını hatırlattı. Erdoğan İsrail Cumhurbaşkanı Şimon Peres karışısnda Filistin için öfkelenmiş ve platformu terk etmişti. Arap Birliği Genel Sekreteri de seyirci kalmıştı. İki olayda da Arap olmayanlar Filistin için öfkelenirken ve onu savunma yükünü taşırken, Arap liderlerinden benzer bir gayret görmememiz üzerinde düşünmemiz gerekmez mi?

(Katar gazetesi Şark, 22 Nisan 2009)

RADİKAL

YAZIYA YORUM KAT